خرید و فروش ترون

این ارز دیجیتال چیست؟

ترون (TRX) ارز دیجیتالِ بومیِ شبکه‌ی TRON است که ساخت یک سیستم‌عاملِ غیرمتمرکز مبتنی بر بلاک‌چین برای اجرای قراردادهای هوشمند و برنامه‌های غیرمتمرکز (dApp) را دنبال می‌کند. این شبکه در سال ۲۰۱۷ توسط بنیاد ترون به رهبری جاستین سان راه‌اندازی شد و در ابتدا واحد پول آن روی اتریوم و بر پایه‌ی استاندارد ERC-20 منتشر می‌شد، اما یک سال بعد به شبکه‌ی اختصاصی خودش منتقل شد.

کاربرد اصلی آن پرداخت‌های دیجیتال و تسویه‌ی تراکنش‌ها روی شبکه‌ی ترون است؛ شبکه‌ای که امروز به‌عنوان یکی از بسترهای اصلی تسویه‌ی استیبل‌کوین‌ها، به‌ویژه USDT در استاندارد TRC20، شناخته می‌شود. سرعت پردازش بالا و کارمزد نسبتاً پایین از ویژگی‌های فنی رایجی است که برای این شبکه ذکر می‌شود.

چه نقشی دارد؟

ترون (TRX) در شبکه‌ی TRON نقش واحد پول و دارایی پایه‌ی شبکه را بر عهده دارد و برای انتقال ارزش، دسترسی به منابع شبکه (پهنای باند و انرژی) و مشارکت در حاکمیت استفاده می‌شود.

مهم‌ترین کاربردهای آن عبارت‌اند از:

• پرداخت و انتقال ارزش: انتقال سریع و کم‌هزینه‌ی وجوه در داخل و خارج از اکوسیستم ترون.
• دسترسی به منابع شبکه: کاربران با قفل‌کردن TRX به پهنای باند و انرژی دست پیدا می‌کنند که برای اجرای تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند لازم است.
• استیکینگ و رأی‌دهی: قفل‌کردن TRX «قدرت ترون» (TRON Power) ایجاد می‌کند که با آن می‌توان به نمایندگان ارشد (Super Representatives) رأی داد و در پاداش‌های شبکه سهیم شد.
• دیفای و خدمات مالی غیرمتمرکز: استفاده در سرویس‌های وام‌دهی و تبادل مانند JustLend DAO و SunSwap در اکوسیستم ترون.

چگونه کار می‌کند؟

شبکه‌ی TRON بر پایه‌ی سازوکار اجماع «اثبات سهام تفویض‌شده» (DPoS) کار می‌کند و TRX در این سازوکار نقش دارایی رأی‌دهی و تأمین منابع شبکه را ایفا می‌کند. در این مدل، ۲۷ «نماینده‌ی ارشد» هر شش ساعت یک‌بار انتخاب می‌شوند تا بلاک‌ها را تولید و دفترکل را نگهداری کنند.

زمانی که دارندگان TRX دارایی خود را قفل می‌کنند، «قدرت ترون» به دست می‌آورند و با آن به نامزدهای تولید بلاک رأی می‌دهند. تولیدکنندگان بلاک در ازای تأیید تراکنش‌ها پاداش TRX دریافت می‌کنند و این پاداش میان رأی‌دهندگان به آن‌ها نیز توزیع می‌شود.

برخلاف شبکه‌هایی که برای هر عملیات کارمزد گس دریافت می‌کنند، ترون از مدل منابعِ پهنای باند و انرژی استفاده می‌کند؛ مدلی که به کاربران اجازه می‌دهد شمار مشخصی تراکنش را رایگان یا با هزینه‌ی بسیار پایین انجام دهند. شبکه با ماشین مجازی اتریوم (EVM) سازگار است و انتقال برنامه‌ها از دیگر شبکه‌ها به آن ساده است.

این طراحی با هدف دستیابی به توان پردازشیِ بالا، نهایی‌شدن سریع تراکنش‌ها و ایجاد انگیزه برای اعتبارسنج‌ها و رأی‌دهندگان انجام شده است.

چگونه عرضه می‌شود؟

عرضه‌ی ترون (TRX) در آغاز از راه عرضه‌ی اولیه در سال ۲۰۱۷ انجام شد و پس از آن، انتشار جدید از مسیر پاداش تولید بلاک به نمایندگان ارشد و رأی‌دهندگان آن‌ها صورت می‌گیرد.

• سقف عرضه: نامحدود؛ برای این ارز حداکثر عرضه‌ی مشخصی در کد تعریف نشده و کل عرضه‌ی فعلی نزدیک به ۹۵ میلیارد واحد است.
• آهنگ انتشار: واحدهای جدید به‌صورت پاداش بلاک به نمایندگان ارشد پرداخت و میان کسانی که به آن‌ها رأی داده‌اند توزیع می‌شود.
• سوزاندن یا کاهش عرضه: بخشی از عرضه در طول زمان سوزانده شده است؛ همچنین در سازوکار استیبل‌کوین USDD، برای ضرب هر ۱ USDD معادل ۱ دلار TRX سوزانده می‌شود.

در توزیع اولیه‌ی سال ۲۰۱۷، ۱۵٫۷۵ میلیارد واحد به سرمایه‌گذاران خصوصی، ۴۰ میلیارد واحد به مشارکت‌کنندگان عرضه‌ی اولیه، ۳۴ میلیارد واحد به بنیاد ترون و ۱۰ میلیارد واحد به شرکتی متعلق به جاستین سان اختصاص یافت؛ یعنی ۴۵ درصد به بنیان‌گذار و خود پروژه و ۵۵ درصد به سرمایه‌گذاران رسید.

در عمل، تقریباً تمام عرضه‌ی موجود در گردش است و نسبت ارزش بازار به ارزش کاملاً رقیق‌شده برابر با یک گزارش می‌شود؛ به این معنا که فشار آزادسازیِ عرضه‌ی قفل‌شده‌ی تازه در این ارز موضوعیت چندانی ندارد و تغییرات عرضه بیشتر به موازنه‌ی پاداش انتشار و سوزاندن بستگی دارد.

چه نکاتی را باید بدانم؟

پیش از نگهداری یا استفاده از ترون (TRX)، بهتر است عوامل مؤثر بر عرضه، نحوه عملکرد و ریسک‌های مرتبط با آن را در نظر بگیرید.

مهم‌ترین نکات عبارت‌اند از:

• عرضه: سقف عرضه‌ی مشخصی وجود ندارد و انتشار از راه پاداش بلاک ادامه دارد؛ در مقابل، سازوکارهایی مانند سوزاندن در فرایند ضرب USDD بخشی از عرضه را کاهش می‌دهد.
• امنیت شبکه: امنیت بر پایه‌ی اجماع DPoS و تنها ۲۷ نماینده‌ی ارشد تأمین می‌شود؛ این ساختار توان پردازشی بالایی می‌دهد اما شمار محدود تولیدکنندگان بلاک، درجه‌ی تمرکز بیشتری نسبت به شبکه‌های با اعتبارسنج‌های پرشمار ایجاد می‌کند.
• کارمزد تراکنش: به‌جای کارمزد گس، مدل پهنای باند و انرژی به کار می‌رود؛ هزینه‌ی کاربر به میزان منابعِ در اختیار او و مقدار TRX قفل‌شده بستگی دارد و می‌تواند بسته به بار شبکه و نوع تراکنش متفاوت باشد.
• نقدشوندگی: این ارز در شمار زیادی از صرافی‌های متمرکز و بازارهای جهانی معامله می‌شود و حجم معاملات روزانه‌ی آن نسبت به ارزش بازارش قابل‌توجه است؛ فعال‌ترین جفت‌ معاملاتی آن TRX/USDT است.
• حاکمیت: تصمیم‌گیری درباره‌ی تغییرات پروتکل از راه یک سازمان خودگردان غیرمتمرکز (TRON DAO) و رأی‌گیری دارندگان «قدرت ترون» برای انتخاب نمایندگان ارشد انجام می‌شود.

ریسک نظارتی و تمرکز توزیع اولیه — این دارایی در دسته‌بندی‌های عمومی بازار در فهرست «اوراق بهاداری که SEC نسبت به آن‌ها ادعا مطرح کرده» قرار گرفته است و وضعیت نظارتی آن می‌تواند بر دسترسی و معامله‌پذیری آن اثر بگذارد. افزون بر این، منتقدان به سهم ۴۵ درصدیِ بنیان‌گذار و خود پروژه در توزیع اولیه اشاره می‌کنند که نسبت به بسیاری از پروژه‌های دیگر بالاتر بوده است.